Een film van Marion Bloem

Als voorstander van vrijheid van meningsuiting ben ik opgegroeid met het idee respect te hebben voor de meningen en gevoeligheden van anderen. Taboes zijn er altijd en overal, en zeker onder de eerste generatie Indo's
en ook nog wel bij de tweede.
In de kunst mag je je niet laten leiden door bestaande taboes. Ik denk dat veel Indischen mijn kunst, zowel de literatuur, poëzie, mijn schilderijen en beelden, en straks ook mijn bioscoopfilm 'Ver van familie' controversieel vinden. Die speelfilm voor de bioscoop gaat zelfs over (dat soort) taboes in families... en wat de gevolgen kunnen zijn van familiegeheimen en taboes... dus dat is dubbelop riskant.
Het oude Indië had op zijn minst een dubbele moraal... maar nog meer complexe en onaangename aspecten die voor een groot deel de Indo hebben bepaald. Mijn werk gaat daar vaak direct of indirect over....
Anderzijds weet ik dat veel Indischen erg blij zijn met wat ik maak. Ik ben als kunstenaar niet van plan om wie dan ook te 'pleasen' ook al heb ik wel de behoefte om met wat ik maak recht te doen aan de Indische gemeenschap. Soms een ingewikkelde spagaat. Je bent geen kunstenaar als je de mensen naar de mond probeert te praten. Je moet je eigen hart en geweten volgen en niemand over je schouder laten meekijken als kunstenaar.